Bahçıvan Grup
Cem İLANSANATŞiir

Ben Öldüğümde Aylardan Kasımdı! – Cem İLAN

Ben öldüğümde aylardan Kasımdı!
Güneş hala Ağustos gibi ısıtıyordu
Ve hala sarı başlarıyla
Güneşi selamlıyordu ayçiçekleri.
Benim ölmem
Doğumum kadar ses getirmedi hanemize.
O zamanlar henüz kimsesizdim
Bir evin içinde kandil gibi titrerdim.
Henüz incirler yeni olmuş
Ve ben yine dondurur öyle yerdim.
Benim ölmem
Bir yıldızın ölmesi gibi olacak belki ama
Sanırım
Bol sıfırlı yıllardan sonra fark edilecek.
Ben öldüğümde
Ne serçe havalanacak
Ne yağmur yağacak…
Demem o ki beklemeyin,
Bir mucize olmayacak.
Kasımda ölmek başkadır diye,
Türkü yakılmayacak mesela
Aslına bakarsanız
Ayçiçekleri de benle beraber gömülecek toprağa.
Unutmaya kürek çekiyor çünkü insan
Unutmak, işin kolayına kaçmak
Unutmak, çayı bir başına içmemek aslında.
Ben doğduğumda Ekimim bitmiş
Harman zamanı derler ya,
Ona yakın mesela.
Ölmek, doğmaktan erken olmayacağına göre
Takvimi ayarlamak lazım
Kasım tam vaktidir
Sararıp da solmanın, toprağa karışmanın.
23:35/08.09.20

Cem İLAN

İletişim

Yazar: tolaz85@hotmail.com

Editör: editor@objedergi.com

Yazarın yayınlanmış eseri: Kalbim Şark Cephesi

İlgili Makaleler

İçeriğe yorumunuzu yazabilirsiniz.

Başa dön tuşu
%d blogcu bunu beğendi: